Monster 25-2-2001.

Op deze dag begon voor ons weer een reis naar Zweden.
Wat voor de fun bedoeld was wordt zo langzamerhand een traditie.
Als mensen weten dat ik naar Zweden geweest ben vragen ze meteen waar blijft het verslag.
Dus zet ik deze traditie voorlopig maar voort, omdat ik het zelf ook wel leuk vindt te schrijven.
Op zondag morgen vertrok ik om 6.00 uur uit Monster met de VW bus.
Om 7.00 uur zou ik Andre en Danny inmiddels ook wel bij de meeste bekent ophalen.
In de hoop dat het weer ons deze keer gunstig gestemd was vertrokken wij.
De weg naar Zweden was probleemloos.
We namen ook deze keer de 2 korte bootjes Putgarden Rödby en Hesingör Hesingborg.
In Zweden aangekomen troffen we daar wel sneeuw aan.
Maar de wegen waren goed schoon dus prima te rijden.
Dus om 18.00 uur kwamen wij aan in onze blokhut die wij gehuurd hadden.
Eerst onze spullen uitgeladen en toen in de stad wat gegeten.
S`avonds in de stad nog wat rond gekeken en weer terug naar de blokhut.
Na nog wat gepraat en gedronken te hebben zijn we naar bed gegaan.
S`morgen werden wij verwacht bij mijn Zweedse vriend die ons die dag een aantal auto`s
en onderdelen zou laten zien.
Bij hem aangekomen kwam hij aanrijden met een VOLVO F12 globetrotter van 1989.
Ik was eigenlijk direct verliefd op deze auto.
Omdat hij normaal nooit zulke jonge wagens heeft vroeg ik hen wat is dit nu.
Hij verklaarde in Noorwegen een hoop handel gekocht te hebben en dat met deze auto ophaalde.
Inmiddels was hij er al een paar keer mee naar Noorwegen geweest.
Ik vroeg hem of de auto te koop was en wat hij koste.
Het antwoord was positief.
Ik vroeg of ik de F10 die vorig jaar bij hem gekocht had die er nog steeds stond weer bij hem kon inruilen.
Ook dit was positief maar wij moesten dit overleggen bij het ontbijt en een kop koffie.
Zo gezegd zo gedaan na het ontbijt werden wij het eens over de prijs en ik was de trotse bezitter van een F12 globetrotter Hoera.
Nu zullen jullie wel denken wat moet hij nu met zo een jonge auto.
Dit is toch nog lang geen oldtimer.
Dit klopt, maar wat velen onder jullie nog niet weten is dat ik per 1 maart 2001 helemaal in de restauratie vanoldtimers verder ging en ben gestopt met werken bij Bol Peat import.
Daar ik ook nog altijd gek van transport ben wil ik dit er af en toe graag bij doen.
Om de afwisseling er goed in te houden, vandaar de F12 globetrotter.  
Verder hebben wij maandag de hele dag zo goed en kwaad als dat ging van alles bezichtigd in de sneeuw.
Om auto`s te bekijken gaat dat prima maar onderdelen is een stuk moeilijker als het buiten ligt.
Maar we hebben toch het een en ander gezien waar wij in het voorjaar zeker naar terug gaan.
Dinsdag morgen heb ik met de F12 mijn dieplader uit de sneeuw gehaald die daar vorig jaar was blijven staan.
En zijn wij begonnen met laden.
Deze keer moesten er 2 tandem as motor wagens mee dit zou dus flink stapelen worden.
Eerst er 1 vooruit op de zwanenhals met de voorwielen er onder vandaan.
De tweede er achteruit op met het tandem stel onder het tandem stel van de voorste.
En op de achterste nog een half chassis met voor as motor en versnellingbak.
Hij zat dus economisch goed beladen.
Na alles vast gezet te hebben gingen wij om 15.30 uur snel rijden.
Wij zouden namelijk nog een paar auto`s op de terug weg naar de boot gaan bekijken.
Toen ik de man belde waar wij een afspraak mee hadden zei hij dat het niet meer ging want aan de kust sneeuwde het al heel erg en iedereen van de sneeuw opruimdienst was opgeroepen. Ook de man waar de auto`s stonden.
Hij rade ons dus aan om snel de boot te nemen en mischien voor de ergste sneeuw dan weg te zijn.
Maar de laatste 20 km. Naar de boot werd het al een stuk minder en reden we de meeste tijd stapvoets in een lange file.
Onderweg hadden wij de boot al geboekt Götenborg Fredrikshaven.
Wij zouden de boot van 19.30 uur hebben was ons gezegd.
Maar daar aangekomen bleek dat 18.30 te zijn en waren wij dus precies op tijd en hoefde maar 30 minuten te wachten.
Op de boot hebben wij ons opgefrist, gegeten en gedronken.
En voor je het weet is de boot weer aan de andere kant.
Het duurt namelijk maar 3,5 uur.
Daar was het nog zo vroeg dat we besloten om nog anderhalf uur te rijden en om bij een weg restaurant te gaan slapen zodat wij ons daar s`morgens konden wassen en ontbijten.
Hierna zou de reis weer verder gaan naar Holland.
Maar net als met iedere reis gebeurd er natuurlijk wel iets.
Vlak voor de grens in Nederland (Zwartemeer) kregen wij een klapband op de trek as.
Na gestopt te zijn en het geval bekeken te hebben besloten wij om de boogie lift te laten zaken en in Nederland ergens een band te regelen.
Ik belde onderweg een oude bekende van mij op van transport bedrijf Otten uit Geesbrug.
Ik legde hem uit wat er gebeurt was en hij vond het geen probleem. Kom maar langs ik wacht wel en ik heb wel een wiel was het antwoord.
Bij hem aangekomen de auto op de put gezet en het wiel los gedraaid.
Toen was ik blij dat we dit niet onderweg gedaan hadden.
Want het wiel was er met geen mogelijkheid af te krijgen.
We moesten het er met een pers afduwen zo vast zat hij om de naaf.
Maar uiteindelijk is dit toch gelukt dus na een geleende band van Otten en meteen daar getankt te hebben gingen we verder probleemloos naar huis.
En wat heb ik 2 dagen zitten genieten in mijn F12.
Het ziet er naar uit dat ik eind maart weer terug ga voor weer een lading.
Dus dan hoor je wel weer van me.
Bedankt Andre,  Danny  en uiteraard  G.J. Otten.

Groeten,
        Leo Bol.